شمارهٔ ۴۹ - قطعه به بحر رمل در اسامی انگشتان به عربی و فارسی و فرانسه به ضمیمه بعضی لغات دیگر از فرانسه محتوی بر شش بیت ادیب الممالک
ادیب الممالک فراهانی / فرهنگ پارسی / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
نام پنج انگشت را در سه زبان آرم به نظم
اندرین مقطوعه که‌آمد بهتر از زر سبیک
اولین ابهام و پس سبابه وسطی بعد از آن
خِنصر و بِنصر به تازی گفتمت دریاب نیک
در زبان پارسی شد نامشان بی گفتگو
شست و دشنامی میانه همچو بینام و کلیک
باز در لفظ فرانسه «پوس»، و «اندکس» آمده
بعد از آن «مدیوس»، و «انولر»، «اُری‌کولر»، ولیک
بند انگشتان بود «فالانژ» و انگشتان «دُوا»
«اُمبر» سایه، تاج «کورُن»، هم «ترُن» باشد اَریک
«اورس» خرس است و «هیِن» کفتار و «پانتر» یوز دان
سوسمار آمد «لزار» و هست قُنفُذ «پُرک-اِپیک»
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره نام‌های پنج انگشت در زبان‌های مختلف است. شاعر به ترتیب نام این انگشتان را به زبان‌های فارسی، عربی و فرانسوی بیان می‌کند و اشاره می‌کند که در فارسی نام‌های آن‌ها ساده و بی‌تکلف است. همچنین به واژه‌ها و اصطلاحات مربوط به انگشتان مانند "فالانژ" و نام‌های حیوانات و اصطلاحات دیگر نیز اشاره می‌کند. شاعر به زیبایی تنوع زبان‌ها را در نام‌گذاری انگشتان و ارتباط آن‌ها با فرهنگ‌ها نشان می‌دهد.