شمارهٔ ۵۱ - در تعداد پایتخت دول عالم ادیب الممالک
ادیب الممالک فراهانی / فرهنگ پارسی / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
ای دبستان فضل را شاگرد
در لب خود حدیث من کن ورد
تا به عون خدای عزوجل
بشمرم بر تو پای تخت دول
مرکز ملک جم بود «تهران»
«پکن» از چین و «کابل» از افغان
هند «کلکته» مصر «قاهره»دار
«توکیو» از ژاپن و حبش «گندار»
«فاس» از مارک است «بیرمه» سیام
ترک «قسطنطینه» دان به تمام
مَجَر و نمسه راست شهر«وین»
از سوِس «برن» و از گرِگ «آتن»
«لیزبون» پرتغال و «لاهه» هلند
ز انگلیس است «لندن» و «ایرلند»
پایتخت فرانسه «پاریس»
مرکز روس «پطربورغ» نویس
«مادرید» است زان اسپانی
«برلن» است از پروس و آلمانی
هم «بلگراد» راز سرببی بین
زآن مونته‌نگرو بود «ستین»
از دانیمارک خود «کپنهاک» است
که‌اندران لعبتان چالاک است
چون ز ارض جدید رفت سخن
از اتازونی است «واشنتن»
شهر «مکزیک» زآن مکسیکو
«بگتا» از کلمپ و «لیما» پرو
«سان دوزه» ز آن «کاستاریکا» گیر
از «برازیل» «بوژانر» پذیر
«سان تیاگو» ز «شیلی» است اما
«کاراکاس» است از «ونزویلا»
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به ذکر نام پایخت‌های کشورهای مختلف دنیا می‌پردازد و از دانش‌آموز می‌خواهد که این اطلاعات را به خاطر بسپارد. او از شهرهایی مانند تهران، پکن، کابل، کلکته، قاهره، توکیو و بسیاری دیگر نام می‌برد. شاعر به آن‌ها اشاره می‌کند تا از موقعیت‌های جغرافیایی و فرهنگی این کشورها آگاه شوند و به پاسخی مثبت به علم و دانش برسند. این شعر به نوعی ترویج آگاهی جهانی و شناخت فرهنگ‌ها و کشورهاست.