شمارهٔ ۱۴۲ ادیب الممالک

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از افراد زمانه می‌خواهد که از وضعیت و رفتار خود پند بگیرند. او به درد و رنج خود اشاره می‌کند و می‌گوید که بسیاری از نشانه‌ها و ظاهرها می‌توانند فریبنده باشند. انسان‌هایی که امروز در مقام و منزلت هستند، ممکن است دیروز تحت تاثیر چیزهای دیگری بوده‌اند. او با ذکر نام شمر و یزید، دو چهره منفی تاریخ، بر این نکته تاکید می‌کند که افراد در پوشش شخصیت‌های بزرگی مانند بایزید و ذوالنون نیز می‌توانند در باطن زشت و فاسد باشند.