شمارهٔ ۱۷۶ ادیب الممالک

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر داستانی را به تصویر می‌کشد که در آن یک پیرمرد لبو فروش در کوچه مشغول فروش لبو است. او با صدای بلند از شیرینی و داغ بودن لبوی قندی می‌گوید. در این حین، بچه‌ها به دنبال چغندر می‌دوند و حرکاتی شبیه به صوفیان انجام می‌دهند. ناگهان، درشکه‌ای که خان در آن نشسته از آنجا می‌گذرد و موجب می‌شود که خر درشکه به زمین بیفتد. در این صحنه، پیرمرد به خر بیچاره حمله کرده و او را به شدت کتک می‌زند. خر که نمی‌تواند کار دیگری بکند فقط یک لحن زار می‌زند و از بی‌رحمی پیر شکایت می‌کند و به او می‌گوید که اگر او دارای فرهنگ و عقل بود، با این گونه رفتار غیرانسانی با او برخورد نمی‌کرد. خر احساس می‌کند که تنها جرمش این است که فرمان‌بردار است و آرزو می‌کند ای کاش به جای او یک الاغ چموش بود. این شعر به نقد ظلم و بی‌رحمی نسبت به موجودات ضعیف و ناتوان می‌پردازد.