نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۸۹ ادیب الممالک

ادیب الممالک فراهانی / مقطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

ای مسیحای زمان ای که به اعجاز سخن

اثر و نام حکیمان سلف زنده کنی

همه گویند زسیر زحل و دور فلک

تو بدور فلک و سیر زحل خنده کنی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ستایش مسیحایی اشاره دارد که با کلمات خود می‌تواند نام و اثر حکیمان گذشته را زنده کند. شاعر به او می‌گوید که دیگران درباره حرکت سیارات و دور فلک سخن می‌گویند، اما تو با نگاه خاص خود به این مسائل می‌خندی و آنها را درک می‌کنی.