شمارهٔ ۱۹۶ - از حکایات بخشش قاآن ادیب الممالک

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، به سردی هوا در یک شهر اشاره شده که باعث شده هیچ‌کس نتواند در آنجا زراعت کند. مردی تربی کاشته و وقتی که این ترب به بار آمده، او قسمتی از آن را به شهریار می‌دهد. به خاطر برکت و ارزش ترب، شهریار پاداشی به او می‌دهد و دهقان از رنج و زحمت خود شادمان می‌شود. در نهایت، حاصل این ترب او را خوشحال کرده و از زحمت‌هایش نتیجه مثبت می‌بیند.