شمارهٔ ۲۰۶ ادیب الممالک

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از وضعیت خود به عنوان بنده‌ای بی‌خرد سخن می‌گوید که در جهان بزرگتری تحت سلطه خواجه‌ای قرار دارد. خواجه با وجود بی‌خیالی او را می‌خرد و با آگاهی از خوبی‌ها و بدی‌هایش، او را در اختیار دارد. شاعر اشاره می‌کند که او مانند نگینی در دست دیوان و موجودات شیطانی است و از این وضعیت خود نگران است.