شمارهٔ ۲۲۰ ادیب الممالک

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر ارتباط شاعر با خدا و نور آفتاب است. شاعر خود را به عنوان فرشته‌ای روشن‌دل معرفی می‌کند که افکارش بر آفتاب تسلط دارد و به نوعی نماینده و نگهبان نور و روشنایی در عالم وجود است. این بیان احساس عمیق شاعر به روحانی و نورانی بودن خود و تأثیرش در جهان است.