شمارهٔ ۲۲۸ - تاریخ وفات میرزا حسین خان مافی فرزند نظام السلطنه ادیب الممالک

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به غم و اندوه شاعر از دست دادن یک دوست یا شخصیتی بزرگ اشاره دارد. شاعر در جملات خود، از تاریکی و غم دوری می‌گوید و از این که یک وجود روشن و باارزش مانند یک جواهر در خاک نهان شده و دیگر برنگشته، ابراز افسوس می‌کند. او به قدرت هنر و سخن اشاره کرده و می‌گوید که آن تیغی که به معنی کلام و بیان بوده، دیگر به کار نمی‌آید و درد جانکاه این فقدان، درمانی جز صبر ندارد. در انتها، شاعر از نوشتن این درد در تاریخ یاد می‌کند و حسرت را تجسم می‌سازد.