شمارهٔ ۲۲۹ - مطایبه ادیب الممالک
ادیب الممالک فراهانی / مقطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
افضل الملک دروغی و ادیب زورکی
خان مصنوعی و مستوفی شلتاقی منم
وارث هر مرده از رندی و طراری منم
زائر هر سفره با جلدی و قبراقی منم
نی بتنها دعوی و کبر و دروغ آموختم
کاوستاد فن سالوسی و زراقی منم
از فضول و فضله جز من افعل التفضیل نیست
و آنکه نشناسد بگیتی فاضل از باقی منم
آنکه کوران و گدایان و غریبان را مدام
زخم سازد پاچه چون سگ‌های قشلاقی منم
آنکه دایم از نفیر ضرط رندان بربروت
چاشنی زد بر سبیل و پوز چخماقی منم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف شخصیت و ویژگی‌های فردی می‌پردازد که با خودپسندی و خودستایی به خود می‌بالد. شاعر از دروغ، رندی و فریبکاری‌های خود می‌گوید و به نشان دادن قدرت و تسلطش بر دیگران می‌پردازد. او خود را وارث صفات منفی و ناپسند می‌داند و به نوعی خود را برتری می‌بیند که به دیگران آسیب می‌زند. این شعر نقدی بر رفتارهای ریاکارانه و غیرصادقانه در جامعه است.