شمارهٔ ۲۳۷ ادیب الممالک

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف حالاتی از عشق و عارفانه می‌پردازد. در آن از حالتی یاد می‌شود که گاهی پرده عشق کنار می‌رود و گاهی بسته می‌شود، همچون شاهدی که در پشت پرده است. جلوه‌های زیبایی که از این عشق نمایان می‌شود، بار سنگین تجربیات را به دوش دارد. تصویر آهو نیز نشان‌دهنده فرار و آسیب‌پذیری در برابر تیرهای دل‌خراش عشق است. در انتها، اشاره به صوفی‌ای دارد که همواره در سر خود خرقه دارد و در پی عمیق‌تر شدن در معنای عشق و عرفان است.