شمارهٔ ۳۹ ادیب الممالک
ادیب الممالک فراهانی / مقطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
مالیکه در جهان پی تقدیر و سرنوشت
سازند صرف جنگ که کاریست شوم و زشت
گر صرف علم و صنعت و اخلاق میشدی
مردم بدی فرشته و گیتی شدی بهشت
این خشت ها که در پی مسجد بکار برد
هر یک شود به خلد ورا بوستان و کشت
چون در بهشت خشت شود قصر شاهوار
تاریخ این بهشت امیری نگاشت «خشت »
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به این موضوع میپردازد که انسانها به جای جنگ و تخریب، باید بر علم، صنعت و اخلاق تمرکز کنند. شاعر بیان میکند که اگر صرف انرژیها در جهت سازندگی و پیشرفت باشد، جامعه به مکانی بهتر و زیباتر تبدیل میشود. او به مثالی از ساخت مساجد و قصرها اشاره میکند و میگوید که هر چه در راستای بهبود زندگی انسانها انجام شود، میتواند مانند بهشت باشد. در نهایت، شعر به اهمیت کارهای مثبت و سازنده میپردازد و پیامی امیدبخش دارد.