شمارهٔ ۴۲ ادیب الممالک
ادیب الممالک فراهانی / مقطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
گویند هر که خانه حق را نهاد خشت
قصری دهد خداش بهر خشت در بهشت
این راز را مفسر آیات ایزدی
در سوره برائه ز قول نبی نبشت
پیغمبر آنچه گفته صواب است و نزد عقل
انکار این حدیث بود ناصواب و زشت
شادا و خرما دل حاجی علینقی
کایزد گلش ز کوثر و ماء معین سرشت
پیراهنی به پیکر خود دوخت کز ازل
توفیق ایزدیش همی تار و پود رشت
یک پایه از بهشت به قم هشت و بهر خویش
بنیاد صد هزار سرا در بهشت هشت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره اهمیت و فضیلت ساختن و آبادانی خانه حق است. شاعر اشاره می‌کند که هر کس که در این دنیا برای خدا خانه‌ای بسازد، در بهشت نیز خداوند برای او کاخی قرار می‌دهد. نبی اکرم (ص) در آیات الهی به این موضوع اشاره کرده و حقایق را تأیید کرده است. شاعر به حاجی علینقی اشاره می‌کند که دلش شاد و پر از خیر و برکت است. او نیز پیراهنی دوخت که نشان از توفیق الهی دارد. در نهایت، شعر به وجود یک پایگاه در بهشت و آبادانی منازل در آنجا اشاره می‌کند.