شمارهٔ ۶۶ ادیب الممالک

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از پرواز شاهینی با پنجه‌های زرین صحبت می‌کند که خواب و هوش او را از بین برده است. همچنین به مقایسه‌ای از حالتی کودکانه اشاره می‌کند که به همسایه‌اش می‌گوید که از آشیان آنها پرنده‌اش پرید. این تصویرها نشان‌دهنده‌ی احساساتی از شگفتی و ناپایداری در زندگی هستند.