نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۲ - قطعه فکاهی ادیب الممالک

ادیب الممالک فراهانی / مقطعات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعولن (متقارب مثمن سالم)

به عیسی بگو کز خرش پی ببرد

کزین بیش در کشت آدم نچرد

خرت را خدا دیده و شاخ داده

که ناف خران را به شاخش بدرد

نه تنها خرت شاخ دارد چو گاوان

که همچون پلنگان و شیران بغرد

بکش نعلهای خرت را که ترسم

براقی کند سوی گردون بپرد

خری کو چرد کشت همسایگان را

بخر بنده گو جو برایش نخرد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این متن به عیسی توصیه می‌شود که به خری که می‌چراند توجه کند و از او بخواهد که بیش از این در مزارع آدم‌ها چریدن نکند. اشاره می‌شود که خداوند به این خر قدرت و شاخی داده است که می‌تواند مشکلاتی ایجاد کند. همچنین تأکید می‌شود که نه تنها این خر شاخ دارد بلکه توانایی‌هایی مشابه شیران و پلنگان نیز دارد. در پایان، پیشنهادی مطرح می‌شود که نعل‌های خر را بردارند تا از پرواز او به سمت آسمان جلوگیری شود و از عیسی خواسته می‌شود که برای این خر خوراک تهیه نکند تا از چریدن در مزارع دیگران خودداری کند.