شمارهٔ ۸۵ ادیب الممالک
ادیب الممالک فراهانی / مقطعات / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
اندر پی اقتباس نورم
همچون موسی ز نخله طور
اخلاص مرا به حضرت خود
دانی که عیان بود نه مستور
مهر تو درون سینه من
بنهفته چو می درون انگور
ای قطب رجای آدمیت
ای مرکز احتیاج جمهور
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به اقتباس از نورم می‌پردازد و خود را در کناره‌ای از فرشتگان به تصویر می‌کشد. او از اخلاص و محبت خود به خداوند سخن می‌گوید و این عشق را در دل خود مانند شراب درون انگور پنهان می‌داند. شاعر همچنین به جایگاه بلند خداوند به عنوان محور امید انسان‌ها اشاره می‌کند و او را مرکز نیازهای بشری می‌شناسد.