نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۸۷ - تهنیت ادیب الممالک

ادیب الممالک فراهانی / مقطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

جهان فضل و کرم ای که وحش و طیر مدام

به پیشگاه تو هستند در نماز اندر

خروس جنگل گیلان دویده با یک پای

به خوان نعمت آن کیش فحل مازندر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر به عظمت و بزرگی خداوند اشاره شده است که تمامی موجودات از جمله حیوانات و پرندگان در حضور او به عبادت مشغولند. همچنین، تصویر خروس جنگل گیلان که با یک پا می‌دود، نمادی از تلاش و کوشش در دستیابی به نعمت‌های الهی است. این اشعار به نوعی بیانگر عشق و ارادت موجودات نسبت به خالق خود است.