بخش ۱۱ - گفتار فیض الله بزبان مردم خانقاه ادیب الممالک
ادیب الممالک فراهانی / شورشنامه / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
چه نشتی که رانئا زن خیننه
ایواره مچاپن کور سیننه
خنقای دامن میشه تل خاک
تواته گرفتن به قصد هلاک
بوم تمبیره مه غیکم دورو
وری تو که اومادنه روبرو
بوای نازنینته کور شد اجاق
ببرزی قلا در تو قاب و قچاق
وری بجی خانم دمین قلا
که آقا حسن خان میالات حالا
تو بیدی که گفتی حسن خان کیه
اگه مردی حالا وری بین شیه
بیا که اماده ایش با ماصل
دخیلت خانم جان نبا تو ماطل
زمسته رعیت متو چه همه
نمشکه هو شکه دبالات قمه
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، راوی به توصیف وضعیت و احساسات پیچیده‌ای می‌پردازد که به نظر می‌رسد به رابطه‌ای عاشقانه و در عین حال پر از تنش اشاره دارد. رانیا به عنوان زنی مهم در داستان به تصویر کشیده می‌شود که با سختی‌ها و چالش‌هایی مواجه است. او از نشتی در زندگی‌اش صحبت می‌کند که در آن، تنهایی و ناامیدی حس می‌شود. البته به طور ضمنی فراخوانی به حسن خان دارد که احتمالاً نقش مهمی در این رابطه ایفا می‌کند. در نهایت، این شعر به مسائلی از قبیل عشق، انتظار و جدال‌های داخلی اشاره دارد که نشان‌دهنده عمق احساسات انسانی است.