شورشنامه — منظومهها ادیب الممالک
ادیب الممالک فراهانی / منظومهها
فهرست شعرها
- بخش ۳ - پاسخ دادن ظل السلطان حسنخان را — شه پاک دل ظل السلطان راد
- بخش ۴ - نالیدن حسنخان حضور ظل السلطان — ستمدیده برداشت فریاد و آه
- بخش ۲ - رفتن حسنخان به دربار ظل السطان در شکایت از بانوی خود — خروشان و جوشان و گریان و زار
- بخش ۷ - فرستادن قاصد بداین برای احضار میرزا یحیی پسر حسن خان — وز آن سو فرستاد خان اجل
- بخش ۱ - شورشنامه — سراینده داستان نوی
- بخش ۶ - ارائه دادن رقم ظل السلطان به حاکم عراق و فرستادن مأمور به خانقاه سفلی — ستمدیده برداشت فرمان شاه
- بخش ۵ - خواستن دبیر و صدور حکم بحکمران عراق — ببر خواند شهزاده دانا دبیر
- بخش ۱۱ - گفتار فیض الله بزبان مردم خانقاه — چه نشتی که رانئا زن خیننه
- بخش ۱۳ - پاسخ دادن بانو بفیض الله — چه بانو نیوشید پیغام او
- بخش ۱۴ - دلداری دادن محمد بانو را — محمد بدو گفت مخروش هیچ
- بخش ۱۲ - ترجمه کلمات مزبوره بفارسی با بانوی خانقاه — نشستی بایوان ونازی ببخت
- بخش ۸ - حرکت کردن میرزایحیی با سپاه از داین به کشور خانقاه — بفرمود تا زین بر اسبان نهند
- بخش ۱۰ - عزیمت سپاه و خبردادن فیض الله به بانوی خانقاه — سحرگاه چون اختر اورمزد
- بخش ۱۵ - پاسخ بانوی خانقاه به محمد و خواستن پهلوانان را — چو بشنید بانو چنین داستان
- بخش ۹ - خواستن میرزایحیی آقاخان بیک را از آدشته — و زان پس روان شد یکی تند مرد
- بخش ۱۷ - ترجمه کلمات مزبوره بفارسی — رسیدند گردان خونخوار یل
- بخش ۲۳ - پاسخ بانو بیاران و وداع با دوستداران — چنین گفت بانوی شیرین زبان
- بخش ۲۲ - گریستن اهالی مشکو در فراق بانو — همه اهل مشکو ز جا خواستند
- بخش ۱۸ - سفارش بانو با کدخدا و رئیس و وصیت او با فرنگیس و بلقیس — چو بانو شنید این حکایت تمام
- بخش ۱۶ - خبر رسانیدن جاسوس ببانوی پرافسوس — در این کار بودند کارآگهان
- بخش ۱۹ - گفتگوی بانوی یگانه هنگام وداع با خانه — پس آنگه در ایوان خود بنگریست
- بخش ۲۱ - درآمدن سپاه نصرت پناه و ورود آنها بجانب خانقاه — در این گفتگو بود آن خوبچهر
- بخش ۲۰ - زاری کردن فرنگیس در فراق والده بلقیس بانوی خود — از آن سو فرنگیس ژولیده موی
- بخش ۲۴ - رفتن بانو از حصار برای زینهار بخانه حاجی میرزا باقر جاور سیانی — پس آنگه یکی توسنی تند خواست