شمارهٔ ۱۶ - قطعه ادیب الممالک
ادیب الممالک فراهانی / در تقریظ شاهنامه و مثنویات و قطعات دیگر / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
کیش زرتشت را سه پایه بود
هر یکی را به چرخ سایه بود
کاخ هستی بود برین سه ستون
ماه و برجیس و مهر بر گردون
هر که رو کرد سوی دین بهی
شد رکاب تنش ز درد تهی
گفت جستم براه دین پیشی
استوارم به نیک اندیشی
استوارم به نیک گفتاری
استوارم به نیک کرداری
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره کیش زرتشتی است که بر سه پایه استوار است. این سه پایه شامل ماه، برجیس و مهر هستند و به عنوان ستون‌های هستی شناخته می‌شوند. شاعر بیان می‌کند که هر کس به دین زرتشتی روی آورد، از رنج و درد رهایی می‌یابد و با ایمان و نیکوکاری در راه این دین قدم می‌گذارد و به نیکی در اندیشه، گفتار و کردار پافشاری می‌کند.