شمارهٔ ۳ - در مقدمه شاهنامه به مدح مظفرالدین شاه در ۱۳۲۱ ادیب الممالک
ادیب الممالک فراهانی / در تقریظ شاهنامه و مثنویات و قطعات دیگر / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
ای آن شهریاری که دیهیم و تخت
نبیند چو تو شاه پیروز بخت
نیارد ستاره چو تو روشنی
ندارد چو تو چرخ شیر اوژنی
بدین گیتی اندر توئی کدخدای
توئی نیز او را به دیگر سرای
درود خدا بر سرشت تو باد
بر آن باغ و بستان و کشت تو باد
بر آن لاله و سوسن و شنبلید
بر آن سرو شمشاد و ناژو و بید
به بهرام و کیوان و خورشید تو
مه و مهر و برجیس و ناهید تو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به ستایش یک پادشاه پیروز بخت می‌پردازد که هیچ‌کس همچون او خوشبخت و موفق نیست. شاعر از زیبایی و سعادت او در مقایسه با ستاره‌ها و دیگر جانداران صحبت می‌کند و او را کدخدای این جهان و سرای دیگر می‌داند. درود خداوند بر او و بر باغ و باغچه‌اش، همچنین بر گل‌ها و درختانش نثار می‌شود. شاعر همچنین به ستارگان و خورشید اشاره می‌کند و اهمیت این پادشاه را در عالم وجود بازگو می‌کند.