شمارهٔ ۹ - قطعه ناتمام بخط استاد ادیب الممالک
ادیب الممالک فراهانی / در تقریظ شاهنامه و مثنویات و قطعات دیگر / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
نادر بهوای افسر هند
ز آمویه فشانده گرد تا سند
در کوه سپند کوفته فش
گرشاسب سپندسان بر آتش
نغنود بخواب چشم مستش
ناسود درون حق پرستش
در راه وفا و حق پرستی
پرداخت بکارها دو دستی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، نادر به عنوان یک افسر هندی توصیف میشود که در کوران جنگ و در موقعیتی سخت در تلاش است. او به وفا و حق پرستی اهمیت میدهد و در این راه با تمام قدرت خود تلاش میکند. تصاویری از نغمههای خواب و عشق نیز در شعر وجود دارد که نشاندهنده عمق احساسات و تعهد اوست. شعر به شکل کلی به ارزشهای انسانی و ایستادگی در برابر چالشها اشاره دارد.