نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۹ - قطعه ناتمام بخط استاد ادیب الممالک

ادیب الممالک فراهانی / در تقریظ شاهنامه و مثنویات و قطعات دیگر / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

نادر بهوای افسر هند

ز آمویه فشانده گرد تا سند

در کوه سپند کوفته فش

گرشاسب سپندسان بر آتش

نغنود بخواب چشم مستش

ناسود درون حق پرستش

در راه وفا و حق پرستی

پرداخت بکارها دو دستی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، نادر به عنوان یک افسر هندی توصیف می‌شود که در کوران جنگ و در موقعیتی سخت در تلاش است. او به وفا و حق پرستی اهمیت می‌دهد و در این راه با تمام قدرت خود تلاش می‌کند. تصاویری از نغمه‌های خواب و عشق نیز در شعر وجود دارد که نشان‌دهنده عمق احساسات و تعهد اوست. شعر به شکل کلی به ارزش‌های انسانی و ایستادگی در برابر چالش‌ها اشاره دارد.