شمارهٔ ۱۴ - طلیعه روزنامه نیم رسمی آفتاب ادیب الممالک
ادیب الممالک فراهانی / مثنویات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
خداوندان دانش را بشارت
که از گردون بخاک آمد اشارت
ز نور آفتاب بامدادی
گشایش یافت اینک باب شادی
جریده آفتاب از مطلع نور
فشاند مشک تر به لوح کافور
رهی کز خادمان شرع پاکم
ز احمد شه نژاد تابناکم
سلیل فرخ قائم مقامم
محمد صادق است از صدق نامم
ز کلک تیره و گفتار روشن
ادیبم خوانده استادان این فن
لسان الصدقم اندر صحت ابرار
نشان از راستی دارد به گفتار
پی ترویج دین و دانش و داد
همی خواهم کنون داد سخن داد
ز یاران وطن دارم تمنی
که بی ضنت بعون الله تعالی
ز این اوراق روشن بهره گیرند
قصوری گر شود عذرم پذیرند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به خداوندان علم و دانش بشارت میدهد و از روشنایی صبح و شادی ناشی از آن صحبت میکند. او به نور آفتاب اشاره میکند که به رشد و روشنی افکار کمک میکند. شاعر خود را از خادمان دین معرفی کرده و به جد و نژاد خود، یعنی پیامبر اسلام (احمد) افتخار میکند. وی خود را ادیبی میداند که به راستی و صداقت ایمان دارد و هدفش ترویج دین، دانش و عدالت است. در نهایت، او از دوستانش میخواهد که از نوشتههایش بهره ببرند و در صورت ایجاد قصور، او را ببخشند.