نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۴ - طلیعه روزنامه نیم رسمی آفتاب ادیب الممالک

ادیب الممالک فراهانی / مثنویات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

خداوندان دانش را بشارت

که از گردون بخاک آمد اشارت

ز نور آفتاب بامدادی

گشایش یافت اینک باب شادی

جریده آفتاب از مطلع نور

فشاند مشک تر به لوح کافور

رهی کز خادمان شرع پاکم

ز احمد شه نژاد تابناکم

سلیل فرخ قائم مقامم

محمد صادق است از صدق نامم

ز کلک تیره و گفتار روشن

ادیبم خوانده استادان این فن

لسان الصدقم اندر صحت ابرار

نشان از راستی دارد به گفتار

پی ترویج دین و دانش و داد

همی خواهم کنون داد سخن داد

ز یاران وطن دارم تمنی

که بی ضنت بعون الله تعالی

ز این اوراق روشن بهره گیرند

قصوری گر شود عذرم پذیرند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به خداوندان علم و دانش بشارت می‌دهد و از روشنایی صبح و شادی ناشی از آن صحبت می‌کند. او به نور آفتاب اشاره می‌کند که به رشد و روشنی افکار کمک می‌کند. شاعر خود را از خادمان دین معرفی کرده و به جد و نژاد خود، یعنی پیامبر اسلام (احمد) افتخار می‌کند. وی خود را ادیبی می‌داند که به راستی و صداقت ایمان دارد و هدفش ترویج دین، دانش و عدالت است. در نهایت، او از دوستانش می‌خواهد که از نوشته‌هایش بهره‌ ببرند و در صورت ایجاد قصور، او را ببخشند.