شمارهٔ ۲۵ ادیب الممالک

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات بیان می‌کند که تنها فرد عزیز و محبوب او، معشوقش است و در غیاب او تنها چیزی که دارد، اشک‌هایش است. احساس تنهایی و غم نهفته در این شعر نشان‌دهنده عمق عشق و وابستگی او به معشوق است.