شمارهٔ ۴۰ ادیب الممالک

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت بیان می‌کند که در اندوه معشوق مانند پرنده‌ای بی‌پر و پریشان است، اما لبی خندان و شاداب دارد. این تضاد نشان‌دهنده عمق غم و در عین حال تلاش برای نشان دادن شادی ظاهری است.