نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵ ادیب الممالک

ادیب الممالک فراهانی / مفردات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

تو چون بهاری و گیتی چو باغ و ما چو درخت

به جز بهار که پوشد بر این درختان رخت

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت به زیبایی بهار و طبیعت اشاره دارد. شاعر بهار را مانند یک فصل پر امید و زندگی توصیف می‌کند و گیتی (دنیا) را هم‌چون باغی می‌بیند که درختان در آن روزگار می‌گذرانند. در اینجا، بهار تنها زمانی است که زیبایی و طراوت به درختان لباس می‌بخشد.