شمارهٔ ۵ ادیب الممالک
ادیب الممالک فراهانی / مفردات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
تو چون بهاری و گیتی چو باغ و ما چو درخت
به جز بهار که پوشد بر این درختان رخت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت به زیبایی بهار و طبیعت اشاره دارد. شاعر بهار را مانند یک فصل پر امید و زندگی توصیف میکند و گیتی (دنیا) را همچون باغی میبیند که درختان در آن روزگار میگذرانند. در اینجا، بهار تنها زمانی است که زیبایی و طراوت به درختان لباس میبخشد.