نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۴ - قند ادیب الممالک

ادیب الممالک فراهانی / رباعیات طنز / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای آنکه تو را همیشه در بر طلبم

وز لعل لبت هماره شکر طلبم

من قند مکرر آورم پیش لبت

وز لعل تو دشنام مکرر طلبم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر expresses longing و عشق به معشوق را با بیانی زیبا و شاعرانه بیان می‌کند. او از معشوق می‌خواهد که همیشه در کنار او باشد و از زیبایی لبی که دارد، ستایش می‌کند. شاعر نشان می‌دهد که برای نزدیکی به معشوق، تمام تلاشش را می‌کند و حتی از درد ناشی از عشق به او هم با لحن شوخی و طعنه‌آمیز یاد می‌کند. در کل، این شعر بیانگر عمق احساسات و ضرورت ارتباط با معشوق است.