رباعیات طنز — دیوان اشعار ادیب الممالک
ادیب الممالک فراهانی / دیوان اشعار
فهرست شعرها
- شمارهٔ ۱ - حمایل — ای آنکه ترا چو مه شمایل باشد
- شمارهٔ ۴ — انگشتر التفاتی ایدوست رسید
- شمارهٔ ۲ — ای آنکه خوش است در فراقت مردن
- شمارهٔ ۳ - انگشتر — ای وصل تو از ملک سلیمان خوشتر
- شمارهٔ ۹ - سیب — ای قد تو در گلشن جان نخل امید
- شمارهٔ ۵ - گوشواره — زر در رهت از چهره نثار آوردم
- شمارهٔ ۷ - دست بنده و خلخال — چون شد دل و جانم از نگاهی مستت
- شمارهٔ ۶ — تا از می عشق جرعه نوش تو شدم
- شمارهٔ ۸ — ای آنکه به هجران تو از جان سیرم
- شمارهٔ ۱۰ — ای آنکه ترا پنجه شیری باشد
- شمارهٔ ۱۵ - پیراهن — پیراهنی از برگ سمن نازکتر
- شمارهٔ ۱۱ - بازوبند — ای آنکه قضا رنجه ز نیروی تو شد
- شمارهٔ ۱۳ - سوزن — ای یار عزیز و دلبر سیمین تن
- شمارهٔ ۱۴ — ای آنکه دلت ز هجر غمناک شده
- شمارهٔ ۱۲ — ای آنکه بدرگاه غمت رو کردم
- شمارهٔ ۱۶ — چون پیراهن ز دست محبوب آید
- شمارهٔ ۱۷ - سرداری — ای آنکه باقلیم وفا سرداری
- شمارهٔ ۲۲ — این تازه کله که داده دلبر ماست
- شمارهٔ ۲۳ - کفش — از سیلی غم رخ بنفش آوردم
- شمارهٔ ۲۴ — خصم تو براه خیر هرگز نرود
- شمارهٔ ۱۸ — آن سرداری که لطف کرد آن دلبر
- شمارهٔ ۲۱ - کلاه — ای آنکه باوج حسن تابنده مهی
- شمارهٔ ۲۵ - چادر — در خدمت دوست چادری آوردم
- شمارهٔ ۲۰ — زین تازه قبا که دست رنج مه ماست
- شمارهٔ ۱۹ - قبا — ای گشته قبای حسن بر قد تو راست
- شمارهٔ ۲۷ - روبنده — روبنده ز من بگیر گر می شنوی
- شمارهٔ ۲۸ — تا در بر آن طره روبنده شدم
- شمارهٔ ۲۹ - کمربند — ای آنکه درون دیده جایت دادم
- شمارهٔ ۳۱ - گل — بردیم بر دوست نثار از یک گل
- شمارهٔ ۳۲ — فرمود مرا نگار یاد از یک گل
- شمارهٔ ۳۰ — خواهم بشکر تنگ تو را بشکستن
- شمارهٔ ۳۳ - بید مشک — بر دل ز غم رقیب رشکی دارم
- شمارهٔ ۲۶ — چادر چه عطا کرد به من دلبر من
- شمارهٔ ۳۶ — ای یار عزیز و عاشق قدرشناس
- شمارهٔ ۳۷ - هندوانه — ای خال تو هندوانه اندر آتش
- شمارهٔ ۳۸ — تا داد دو هندوانه آن لعبت مست
- شمارهٔ ۳۹ - خربوزه — چون یار روان بسوی من خربزه داشت
- شمارهٔ ۴۰ - نیلوفر — ای ترک بدیع و دلبر سیمین بر
- شمارهٔ ۳۴ — ای دوست ز نوک خامه مشک آوردی
- شمارهٔ ۴۱ — نیلوفر تازه داده بودی یارا
- شمارهٔ ۳۵ - یاس — آرم همه شب ز جزع خونین الماس
- شمارهٔ ۴۹ — این لیموئی که تحفه انان شد
- شمارهٔ ۴۵ — چون تحفه کوی دوست نارنج بود
- شمارهٔ ۴۳ — زان نرگس تازه کز بر یار آمد
- شمارهٔ ۴۴ - نارنج — ای غبغب تو برده گرو از نارنج
- شمارهٔ ۴۶ - ترنج — تا یاد ترنج غبغبت افتادم
- شمارهٔ ۴۲ - نرگس — در باغ سحر نرگس تر دیده گشود
- شمارهٔ ۴۷ — چون داد ترنجم آن پری پیکر مست
- شمارهٔ ۴۸ - لیمو — ای گل خجل از طراوت بستانت
- شمارهٔ ۵۲ - سیب — ای قد تو در گلشن جان نخل امید
- شمارهٔ ۵۳ — ای آنکه ترا پنجه شیری باشد
- شمارهٔ ۵۱ — این میوه که با روی تو همرنگستی
- شمارهٔ ۵۴ - انگور — ای دوست ز رخ بدیدگان نورم ده
- شمارهٔ ۵۵ — ای آنکه دلم ز عشق شیدا سازی
- شمارهٔ ۵۶ - خرما — ای دوست اگر اهل وفا خواهی شد
- شمارهٔ ۵۷ — ترسم که ازین محبت پنهانی
- شمارهٔ ۵۰ - نارنگی — ای دوست بنه شرح غم دلتنگی
- شمارهٔ ۶۵ — از جهل بود قطره به عمان بردن
- شمارهٔ ۵۹ — ای آنکه به عشق در دو عالم سمری
- شمارهٔ ۶۱ — زین باده فرستادمت ای رشک پری
- شمارهٔ ۶۰ - شراب — تا ساغر هجرت بشکستیم بتا
- شمارهٔ ۶۲ - عرق — ای گشته گل از رشک جمال تو ورق
- شمارهٔ ۶۳ — ای لاله بخون ز چهر رنگین شما
- شمارهٔ ۶۴ - قند — ای آنکه تو را همیشه در بر طلبم
- شمارهٔ ۵۸ - گلاب — یک شیشه گلاب ارمغان دادم من
- شمارهٔ ۶۷ — آن چای که داد همت والایت
- شمارهٔ ۶۶ - چائی — این چای که بوی نافه چین دارد
- شمارهٔ ۶۸ - ترشی — ای آنکه ز پای تا بسر چون شکری
- شمارهٔ ۶۹ — ای دوست مبر بر لب شیرین ترشی
- شمارهٔ ۷۱ — ای مست لب چون شکرت دختر رز
- شمارهٔ ۷۲ - نقل — چون نقل من دلشده زار حزین
- شمارهٔ ۷۰ - گز — گز در بر آن جان جهان تحفه برم
- شمارهٔ ۷۳ — ای آنکه یگانه در کمال و عقلی
- شمارهٔ ۷۷ — ای شیر رمیده ز آهوان مستت
- شمارهٔ ۸۰ - ماهی — ای آنکه رخت به دیدگان نور من است
- شمارهٔ ۷۹ — ای غمزه تو چو گرگ و چشم تو چو میش
- شمارهٔ ۸۱ — ای آنکه بر آسمان خوبی ماهی
- شمارهٔ ۷۵ — آن قرص که داده بودی ای کبک خرام
- شمارهٔ ۷۸ - بره — ای آنکه دل عاشق گریان شما
- شمارهٔ ۷۴ - قرص — ای برده گرو عارضت از قرص قمر
- شمارهٔ ۷۶ - شکار — ای دوست ببین بنده چه کاری کرده
- شمارهٔ ۸۹ — موئی که فلک حریف نازش نشده است
- شمارهٔ ۸۲ - چاقو — ای آنکه به کار عشق با عقل و هشی
- شمارهٔ ۸۳ — لا حول و لا قوة الا بالله
- شمارهٔ ۸۵ — ای آنکه برای من فرستی تسبیح
- شمارهٔ ۸۴ - تسبیح — ای کودک شیرین سخندان ملیح
- شمارهٔ ۸۶ - تسبیح یسر — چون تحفه ناقابل ما یسر بود
- شمارهٔ ۸۷ — ای شاد ز تحفه تو دلهای غمین
- شمارهٔ ۸۸ - شانه — آن شانه که از فراق مویت موید