نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۸۸ - شانه ادیب الممالک

ادیب الممالک فراهانی / رباعیات طنز / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

آن شانه که از فراق مویت موید

خواهد که دو زلف مشک بویت بوید

بگذار که مو به مو حدیث غم من

سربسته و آهسته به گوشت گوید

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به یاد محبوبش می‌افتد و احساس غم و فراق را بیان می‌کند. او بیان می‌کند که حتی شانه‌اش نیز از دوری موهای محبوبش ناراحت است و می‌خواهد که با بوی دلنشین موی او آرام بگیرد. شاعر از درد و غمش صحبت می‌کند و می‌خواهد که این درد به آرامی و با ظرافت به محبوبش منتقل شود.