ادیب الممالک فراهانی
زاده ۱۲۷۷ – درگذشته ۱۳۳۶ هجری قمری، گازران
زندگینامهٔ ادیب الممالک
محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیبالممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامهنگار دورهٔ مشروطه است.
آثار ادیب الممالک
شعرهای ادیب الممالک
- شمارهٔ ۱۰۰ — خدای جل جلاله برای اسمعیل
- شمارهٔ ۹۸ - چکامه — از عدل خویش قائمه ای ساخت ذوالجلال
- شمارهٔ ۱۰۴ — به چراگاه چو در شد سپه انجم
- شمارهٔ ۱۰۱ — باز بگشود صبا دست ستم
- شمارهٔ ۱۰۲ — ای صبا گر رهت افتاد بر آن گوشه بام
- شمارهٔ ۹۹ — مرا سیر سپهر از روز اول
- شمارهٔ ۱۰۳ — چو مرد گیرد بعد از رضا ره تسلیم
- شمارهٔ ۹۷ — چو شد بردالعجوز از چرخ نازل
- شمارهٔ ۱۰۵ — بسی جستم نشان از اسم اعظم
- شمارهٔ ۱۱۲ — همی بداد زر و گنج سیم وی بخرید
- شمارهٔ ۱۰۷ — برآمد بامدادان مهر روشن
- شمارهٔ ۱۱۰ - چکامه — وقتی پسرم عیسی را که آنوقت دو سال و دو ماه از سنش گذشته بود از جانب کارگذاران حضرت اقدس ولینعمت روحی فدا خلعت استیفاء بدادند در پاداش چاکری من زیرا که کودک مهد که زبان پدر و مادر نیک نیاموخته استیفاء و دبیری هیچ نداند که چیست و بزرگان کار شگرف بنااهل
- شمارهٔ ۱۰۸ — مردی بر آن سزد که کند عزم را متین
- شمارهٔ ۱۰۶ - چکامه — مرد چو باشد بوقت کار هراسان
- شمارهٔ ۱۱۱ - چکامه — روز یکشنبه دویم ماه ربیع الثانی سال یکهزار و سیصد و هشت بود که خدایگانم با همراهان چون جناب اجل ساعدالملک و نواب والانصرة الدوله و خانبابا خان قاجار و دیگران که هم بشمار بزرگان میرفتند در ارومی بخانه امیرالامرای آن سامان بمهمان آمدند و آن مرد کسی است
- شمارهٔ ۱۰۹ - در نکوهش حسودان — خرد پیر گفته بود که من
- شمارهٔ ۱۱۷ — بماند نام کسان از دو چیز جاویدان
- شمارهٔ ۱۱۸ - چکامه — طهماسب خداوند راستین
- شمارهٔ ۱۱۶ — ای مانده دیر در سفر و دور از وطن
- شمارهٔ ۱۱۵ — ببال ای تخت افریدون بناز ای تاج نوشروان
- شمارهٔ ۱۲۰ - در نکوهش بعضی از وزرای وزرانگیز آغاز مشروطیت — به ایران از اروپا گشت روشن
- شمارهٔ ۱۱۹ - مرثیه — فغان ز گردش این چرخ کوژپشت کهن
- شمارهٔ ۱۱۳ - چکامه — وقت خروش خروس و بانک مؤذن
- شمارهٔ ۱۱۴ — ای خزیده درین سرای کهن