بخش ۴۶ - شاهنشاهی دارای سوم معروف به کودمانس میرزا آقاخان کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

مردی خودرأی و بداندیش وجود داشت که به او "خودمنش" می‌گفتند. او به عنوان حکمرانی به ارمینیه منصوب شد و به مردم ایران گفته شد که نژاد خوب و شایسته‌ای دارد. اما حقیقت این بود که او فردی پست و زیر دست داشت. وقتی این مرد به مقام خود رسید، به تدریج بدی‌هایش بیشتر شد و دل یکی از مقامات به نام "باگواس" را بدجور به درد آورد. باگواس به تلافی، زهر را برای او آماده کرد و دارا، شاه ایران، از این توطئه باخبر شد. او به این مرد زهر خوراند و او به شدت دچار مشکل شد. اما بعد از این حادثه، خودمنش تصمیم جدیدی گرفت و سعی کرد تا آیین خوبی را برپا کند. با این حال، در نهایت او فاقد آن "فره ایزدی" و بزرگ‌منشی واقعی بود.