شمارهٔ ۱۱۶۳ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی زیبایی و جذابیت معشوق است و احساسات عمیق شاعر نسبت به او را بیان می‌کند. شاعر به معشوق خود می‌گوید که در میان دیگران، او مانند گلی شاداب و خندان است، اما خود او در درد و رنجی عمیق به سر می‌برد. او از بی‌توجهی معشوقش شکایت می‌کند و احساس می‌کند که درد و رنجش به حدی است که نمی‌تواند به درستی بیانش کند. او به زیبایی معشوق اشاره کرده و می‌گوید که دلش توانایی ندارد از سجده کردن برای او دور شود. در کل، شعر نشان‌دهنده‌ی عشق و دلتنگی شاعر است که به زیبایی معشوقش می‌اندیشد و از غم جدایی رنج می‌برد.