شمارهٔ ۱۳۹۰ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره یک عشق عمیق و دردناک است. شاعر از محبوبی صحبت می‌کند که به قلب او نفوذ کرده و کدورت‌های زندگی‌اش را برطرف کرده است. او به زیبایی محبوب اشاره می‌کند و می‌گوید که او دلش را به خاطر ظرافتش گرفته و دچار درد و خونریزی کرده است. شاعر همچنین می‌گوید که زندگی‌اش چون گلی است که در آتش عشق سوزانده می‌شود و از محبوب می‌خواهد که او را از این حال رها کند، زیرا به خاطر جدایی از محبوبش در حال مرگ است. در نهایت، شاعر به حسرت و یأس خود اشاره می‌کند و از محبوب می‌خواهد که بگوید چگونه می‌تواند او را نجات دهد.