شمارهٔ ۱۵۹ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
آنی که فتنها همه از یک نگاه تست
عالم خراب کرده چشم سیاه تست
روشن ترست شام من از صبح دیگران
وین روشناییم ز رخ همچو ماه تست
منت پذیر دامن پاک توام که دل
هرچند پاک دیده بود در پناه تست
پیش تو لعل اشک من و سنگ ره یکی است
گوهر زسنگ اگر نشناسی گناه تست
هان ای طبیب جان اگر از لطف بنگری
درمان درد خسته دلان یک نگاه تست
آیینه ییست خاطر او اهلی از صفا
گردی که هست بر دلش از دود آه تست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره زیبایی و تأثیر چشم‌های سیاه یک معشوق است. شاعر به قدرت نگاه او اشاره می‌کند که می‌تواند دل‌ها را تحت تأثیر قرار دهد و دنیا را تغییر دهد. معشوق به عنوان منبع روشنایی و آرامش توصیف شده و وجودش برای شاعر همچون درمانی برای دردهای دل به حساب می‌آید. بر اساس احساسات عمیق و گریزناپذیر شاعر، نگاه معشوق می‌تواند همه چیز را روشن کند و حتی در دل تاریکی‌ها، امید و زیبایی بیافریند. در نهایت، او به لطافت و پاکی دل معشوق اشاره می‌کند و از او درخواست توجه و نگاهی مهربانانه دارد.