شمارهٔ ۱۹۶ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار به بیان احساسات عمیق عاشقانه و درد و رنج ناشی از عشق می‌پردازد. شاعر اشاره می‌کند که تنها اندوه دلش در شب، روشنایی ندارد و از تقدیر تیره‌اش شگفت‌زده است. او به تواضع و ادب در رابطه‌ها اشاره می‌کند و به زیبایی و مقام معشوق اشاره می‌کند که هیچ‌کس نمی‌تواند از او بهره‌ای ببرد. شاعر در جهانی غرق در عشق به سر می‌برد که در آن زمان و روز و شب وجود ندارد. همچنین، از تأثیر عشق بر عقل و دیوانگی‌ اش سخن می‌گوید و به این نکته اشاره می‌کند که جنون عاشقی بی‌دلیل نیست.