شمارهٔ ۱۹۸ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
دل را نمک از گریه گرم است شکی نیست
بی چاشنی گریه کبابش نمکی نیست
ای گل ز غم خویش یکی با تو چگوید
درد دل عشاق هزارست یکی نیست
از قصه مجنون که بصد رنگ شنیدی
بیش است غم ما و درین قصه شکی نیست
خوبان دل پاک از دل آلوده شناسد
در قلب شناسی به ازیشان محکی نیست
اهلی سگ خوبان شد و از زهد بری گشت
باری نبود دیو رهی گر ملکی نیست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان احساسات عمیق ناشی از عشق و درد دل می‌پردازد. شاعر می‌گوید که احساسات واقعی و عمیق، مانند گریه، نمک دل را گرم می‌کند و بدون این احساسات، زندگی بی‌معناست. همچنین به داستان مجنون اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که غم عاشقان بیشتر از آنچه گفته شده است، است. در نهایت، شاعر به تفاوت بین انسان‌های پاک و آلوده می‌پردازد و به این نکته اشاره می‌کند که درک عمیق قلب و روح یکدیگر بسیار ارزشمند است.