شمارهٔ ۳۵ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به عشق و محبت الهی اشاره دارد و احساسات عمیق خود را نسبت به معشوق بیان می‌کند. او از کعبه جان (نمادی از معشوق) می‌خواهد که به او توجه کند و از گریه و درد دلش گلایه می‌کند. شاعر خود را در حالتی ذلیل و حقیر می‌بیند، اما در عین حال به عشق و محبت معشوق پناه می‌برد. او مانند سگی در کوی معشوق به سر می‌برد و برای جلب توجه و محبت او ناچار به تحمل خوارگی است. شاعر به احساس شرم خود نسبت به معشوق اشاره می‌کند و از زخم‌های دلش سخن می‌گوید. در نهایت، او از معشوق می‌خواهد که او را در حساب عاشقان، هرچند به اندازه‌ای کمی، به حساب آورد.