شمارهٔ ۶۹۳ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
سرا پای تنم هر دم ز موج دیده تر گردد
بغرقاب غمم زین بحر یارب زود برگردد
جراحتها که از تیرت مرا در سینه چاک است
بناحق میخراشم دمبدم تا تازه تر گردد
چنین کافتاده ام دور از تو اینم زنده میدارد
که هر جا بنگرم شکل توام پیش نظر گردد
سمند خویش اجولان مده جز پیش مشتاقان
که گر گردی برآید عاشقان را تاج سر گردد
ترا نادیده عیب اهلی مسکین کند هر کس
بر افکن برقع از عارض که عیب او هنر گردد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر از دلتنگی و غم عاشقی سخن می‌گوید و از تاثیر عواطف خود بر زندگی‌اش می‌نویسد. او به موج‌های اشک که از چشمش سرازیر می‌شود اشاره می‌کند و از دردهای ناشی از عشق و دوری معشوقش شکایت می‌کند. در عین حال، با وجود این غم و جراحت‌های ناشی از تیر عشق، او همچنان زنده است و عشقش او را به زندگی نگه میدارد. شاعر همچنین به زیبایی معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر کسی او را نبیند، ممکن است عیوبی را به او نسبت دهد. در پایان، او خواستار آن است که معشوق همواره در چشم دیگران زیبا و بی‌نقص باقی بماند.