شمارهٔ ۷۰۵ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلاتن (رمل مثمن مخبون)
چار دیوار جهان کز غصه دلها خون کند
نم کشید از خون ما کس تکیه بر آن چون کند؟
سر فرو بر در می و رندی که از مکر جهان
در زمین خواهی فرو رفتن گرت قارون کند
ناله کم کن ایدل از دردش و گر نالی چو نی
ناله یی باری که دردی از دلی بیرون کند
آتش ما گر بود در جان مجنون همچو شمع
مرغ نتواند که منزل بر سر مجنون کند
ترک خوبان کی کند عاشق بطعن و سرزنش
بلکه گفت و گوی مردم شوق او افزون کند
اهلی اکسیر سعادت نیست غیر از صابری
کیمیای صابری درویش را قارون کند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره غم و دردهای انسانی و تأثیرات آن بر دلها و روحیات انسان‌هاست. شاعر از زندگی سخت و غصه‌بار می‌گوید و به این نکته اشاره می‌کند که باید در برابر این مشکلات صبر و استقامت نشان داد. او می‌گوید که اگرچه جهان پر از مکر و فریب است، اما شناخت و عشق به حقیقت می‌تواند انسان را از غم‌ها رهانیده و او را به سعادت برساند. در پایان، شاعر بر اهمیت صبر تأکید کرده و آن را کلید دستیابی به خوشبختی می‌داند.