شمارهٔ ۷۶۶ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ابراز احساسات شاعر درباره غم و شادی پرداخته است. شاعر از "ایمرغ آزاد" درخواست می‌کند که به حال کسانی که در غم هستند نخندد، زیرا خود او و دیگران گرفتار درد و رنج هستند. او به نوگل خندان اشاره می‌کند که باید از زخم‌ها و غم دیگران آگاه باشد و نمی‌تواند تنها به شادی خود بپردازد. همچنین شاعر به طبیب سنگدل و بی‌خبری دیگران از درد عاشقان اشاره کرده و می‌گوید که حتی اگر دیگران شاد هستند، او همچنان بار غم را بر دوش دارد. در پایان، شاعر از زیبایی عشق و غم ناشی از آن صحبت می‌کند و می‌گوید که دیدن معشوق باعث اشک او می‌شود. در کل، شعر ترکیبی از غم و شادی است و به احساسات عمیق انسانی می‌پردازد.