شمارهٔ ۷۹۶ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
دور از تو دل من به که پیغام فرستد
پیغام همان به که دلارام فرستد
پیش تو حکایت بزبان دل و جان است
آنجا رقم خامه دل خام فرستد
گر نامه نویسد دلم از خون جگر هم
کو طایر همت که بر آن بام فرستد
خواهم بدعا حرفی از آن لب که چو عیسی
جان تازه کند گر همه دشنام فرستد
لب تشنه آن رشحه کلکم مگرم بخت
این رحمت خاص از کرم عام فرستد
نرگس برهش دیده سپید است چو یعقوب
تا بوی خود آن سرو گلندام فرستد
هرگز نکند یاد من آن آهوی مشکین
هم باد که بویی بهر ایام فرستد
اهلی چکند عرض هنر نزد کسی کو
خاتم بسلیمان و به جم جام فرستد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره احساسات عمیق عاشقانه و ارتباط قلبی میان دو نفر است. شاعر اشاره می‌کند که دلش بهتر است پیغامی از محبوبش بفرستد تا خود او. او از قلبش می‌گوید که در کلماتش، احساسات واقعی‌اش را به تصویر می‌کشد. شاعر همچنین به آرزوی وصال و دریافت پیام‌ها و نشانه‌هایی از معشوق اشاره می‌کند و به ظرفیت عشق و قدرت کلمات در زندگی اشاره دارد. در نهایت، او به زیبایی و خاص بودن معشوق و تأثیرش در زندگی‌اش می‌پردازد و عشق را با مفاهیم مختلفی چون رحمت و هنر در هم می‌آمیزد.