شمارهٔ ۱۰۰ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر با تضرع از خداوند درخواست کمک می‌کند. او از ناراحتی‌ها و کمالات از دست رفته‌اش سخن می‌گوید و ابراز ندامت می‌کند که زندگی‌اش به هدر رفته و جوانی‌اش را بی‌ثمر سپری کرده است. او همچنین بیان می‌کند که با گناهانش، روی سفیدش را تیره کرده و موی سیاهش را بی‌دلیل سفید کرده است.