نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۹۹ اهلی شیرازی

اهلی شیرازی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

مکن ای خواجه میل سگ صفتان

بدعت بد در این دیار منه

چون زنی را رئیس ده کردی

خلق ده را تمام رخصت ده

گرچه در ده زنی سگی باشد

چند باشد ز بی سگی در ده

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به خواجه (نخال کلام) می‌گوید که نباید به افرادی که مانند سگ هستند، توجه کند و بدعتی را در جامعه ایجاد کند. او به این نکته اشاره می‌کند که وقتی مردی زنی را به عنوان رییس خود انتخاب می‌کند، باید تمامی مردم را در آن ده مجاز بداند. همچنین شاعر بیان می‌کند که اگر در ده یک زن مانند سگ وجود داشته باشد، بهتر است که با چنین وضعیتی مواجه نشویم تا اینکه در ده کسی بی‌سگ باشد. این شعر به نقد مناسبات اجتماعی و انتخاب‌های نادرست می‌پردازد.