شمارهٔ ۱۰۵ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / قطعات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
بگذر ز بزرگی که بود مایه آزار
زشت است ز یوسف صفتان شیوه گرگی
خاشاک ضعیف از تبر غم نخورد زخم
شد زیر تبر کنده هیزم ز بزرگی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به نقد افراد بزرگ‌منشی می‌پردازد که با رفتارهای ناپسند خود، دیگران را آزار می‌دهند. او به زشتی این کردار اشاره می‌کند و می‌گوید که فرد ضعیف نباید از قوی‌ترها آسیب ببیند، زیرا بزرگ‌منشی واقعی در عدم آزار دیگران نهفته است. در واقع، بزرگ بودن به معنای ظلم کردن به دیگران نیست.