نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۰۶ اهلی شیرازی

اهلی شیرازی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

نگذشته است گرد گناهی بهیچ باب

بر ذیل آل احمد و بر عترت علی

این رحمتیست شامل عالم که خواجه گفت

الصالحون لله و الطالحون لی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به پاکی و بی‌گناهی خاندان آل احمد و عترت علی اشاره می‌کند و می‌گوید که هیچ گناهی به آن‌ها تعلق ندارد. او این را نشانه‌ای از رحمت الهی می‌داند و به تفاوت بین صالحان و طالحان اشاره می‌کند. به عبارت دیگر، صالحان برای خدا و طالحان برای خودشان عمل می‌کنند.