نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۰۷ اهلی شیرازی

اهلی شیرازی / قطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

پیش از این سرزنش از خلق مرا بود که تو

بهر دنیا امرا و وزرا می بینی

اهلی امروز که از صحبت این طایفه ات

حاصل دینی و دین نیست کرا می بینی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت به انتقاد از افرادی می‌پردازد که به خاطر دنیا و مقام های اجتماعی، به همنشینی و ارتباط با افراد خاص می‌پردازند، اما از این نوع ارتباط هیچ بهره‌ای در معنویت و دیانت نمی‌برند. او از این که مردم به خاطر ظاهر و مقام‌ها به این افراد توجه می‌کنند، گلایه دارد و پرسش می‌کند که در این حالت، حقیقت رحمت و دین را کجا می‌توان یافت.