شمارهٔ ۱۱۴ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / قطعات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ای نجم سعادت اثرای کوکب مسعود
بر اهلی مسکین فکن از لطف نگاهی
خواهند جو و کاه خران از من درویش
با آنکه به دستم نبود برگ گیاهی
از چنگ خران باز خرم زانکه درین شهر
شاعر به جوی کس نخرد بلگه بکاهی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به ستایش یک ستاره خوشبختی و نیک بختی می‌پردازد که به مسکینان و درویشان نظر لطف می‌کند. شاعر با اشاره به وضعیت خود، از پرتو این ستاره خواستار توجه و کمک به دیگران است، حتی اگر خود چیزی برای بخشیدن نداشته باشد. همچنین به وضعیت در شهر و رفتار مردم اشاره می‌کند که در پی سودجویی هستند، ولی او با امید و خوشبینی ادامه می‌دهد.