نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۱۸ اهلی شیرازی

اهلی شیرازی / قطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

خار خاری که بجان ریشه زد از عشق گلی

کی بقطع نظری از هوش وی برهی

صدره از وی ببری سر زند از دل دگرت

تارگ و ریشه اش از جان نکنی کی برهی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به عشق و وابستگی عمیق اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که عشق مانند خاری است که به ریشه وجود انسان نفوذ کرده و جدا شدن از آن غیرممکن به نظر می‌رسد. حتی اگر بخواهی از تأثیرات عشق آزاد شوی، باز هم دل و روح تو تحت تأثیر آن خواهد بود و نمی‌توانی به سادگی از این ارتباط رهایی یابی.