شمارهٔ ۱۱۵ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
آصفا، من زر از عسس ببرات
چون ستانم تو باش خود قاضی
از عسس خانه ام خلاصی ده
که بجرمانه هم شدی راضی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از عسس (پلیس) درخواست می‌کند که او را از زندان یا مشکلاتش آزاد کند. شاعر می‌گوید که خود قاضی است و می‌تواند درباره وضعیتش قضاوت کند. او از عسس می‌خواهد که به خاطر بی‌گناهی‌اش او را رها کند.