شمارهٔ ۱۲ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت به این معناست که شاعر به ارزش‌های اخلاقی و معنوی اشاره می‌کند. او می‌گوید که اگرچه سخن و دانش او گران‌بهاست، اما نمی‌خواهد مانند دیگران از مال و دارایی دیگران بهره‌برداری نادرست کند. همچنین، آنچه خدا به او داده، مانند آب حیات، باید با شایستگی استفاده شود و درخواستی از همسایه برای آب، نادرست و حرام است. در واقع، شاعر بر اهمیت خودکفایی و استفاده صحیح از منابع تأکید دارد.